Ken je mij? Wie ben ik dan?

Voordat ik aan de masterclass kindercoaching begon, merkte ik dat ik telkens weer teruggreep op gebeurtenissen uit mijn jeugd, die ik altijd betekenisvol heb geacht voor wie ik nu ben.

De Franse filosoof Paul Ricœur spreekt in dit verband over ‘narratieve identiteit’. Hij geeft aan dat ieder mens een selectie maakt uit de gebeurtenissen, die je je herinnert. Die giet je vervolgens in een verhaal met kop en staart. Het verhaal van jezelf maakt je identiteit en is dus aan selectie, maar ook aan interpretatie onderhevig.

Photo by Mick Haupt on Unsplash

Wanneer je je leven als een wandeling op een bergpad omhoog voorstelt, kan je telkens in je tocht even rust nemen en naar beneden kijken; oftewel terugkijken op wat is geweest. Het uitzicht op het dal verandert echter bij het klimmen.

Op de middelbare school ben ik bijvoorbeeld gaan geloven dat ik niet sportief ben. Ik zat immers op ballet en niet op een teamsport. Dat klopt, maar ik heb in groep 7 ook meegedaan aan het schooltoernooi waterpolo en gewonnen! Ik was naast het ballet-meisje ook een bomenklimmer en huttenbouwer die ervan hield om met samen met de buurtkinderen op avontuur te gaan. Doordat ik opnieuw ben gaan kijken naar mijn dal, is het verhaal van mijn leven weer getransformeerd tijdens de Masterclass Kindercoaching.

Hoe je verhaal je kan belemmeren.

Met die verhalen creëren we echter voortdurend beelden; beelden van onszelf, maar ook van de ander en van “hoe het zou moeten zijn”. Dat biedt houvast. Maar het belemmert ook bij het waarnemen van wat er op dat moment is.

Ik ondervond dat bij de certificaat uitreiking van de masterclass kindercoaching aan den lijve. Een van mijn studiegenoten was in de veronderstelling dat ik aan de slag in maart as zelfstandig kindercoach. Het niet voldoen aan dat beeld dat zij van mij had, triggerde bij mij een gevoel van falen. Ik had het gevoel dat ik met een verhaal moest komen. Een succesverhaal, om specifiek te zijn. Of tenminste iets waarmee ik kon bewijzen dat ik op de goede weg was.

Maar voor wie dan? Voor haar? Voor mezelf? Of om te voldoen aan een beeld?

Al die pogingen om het beeld/verhaal in stand te houden zijn pogingen om nare gevoelens buiten de deur te houden. Ik trek dan een muur op en laat niet zien wat er nu, op dit moment is. Ook niet aan mezelf.

Effect is dat ik zo ook de prettige gevoelens niet ervaar. Het gevoel van dankbaarheid dat ik nu de tijd mag nemen om na te denken over wat ik echt wil. Het gevoel van trots dat ik de afgelopen anderhalf jaar Enorm veel bereikt heb.

Het beeld dat we van onszelf, van de ander of van een situatie meedragen, heeft invloed op ons handelen en op onze gedachten. Wanneer je bewust wordt van het beeld, kan je het (leren) loslaten en gaan waarnemen.

Wil jij inzicht krijgen in het verhaal van jezelf. Wil je bewust worden van het beeld dat jij hebt van jezelf, van de ander of de situatie waarin jij je bevindt? Wil je gaan waarnemen zonder oordeel?

boek nu een gratis kennismaking

Please follow and like us:
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
Pinterest
LinkedIn
Instagram